و حياتى آن كس با مردم سخن بگويد كه پدر و همهء خويشان او را چند روز قبل به وحشيانه‌ترين صورت به قتل رسانده و زنان و كودكان آنان را به اسارت گرفته است ، اما خوشبختانه پافشارى مردم كارگر شد و حق در جاى خود قرار گرفت . خطابهء امام يا صاعقه‌اى مرگبار بر يزيد حضرت سجاد امام زين العابدين عليه السّلام هنگامى كه بر فراز منبر قرار گرفت ، پس از حمد و ثناى خداوند اين گونه شروع به سخن كرد : « أيها الناس أعطينا ستا و فضلنا بسبع اعطينا العلم و الحلم و السماحة و الفصاحة و الشجاعة و المحبة فى قلوب المؤمنين و فضلنا بان منا النبى المختار محمد ( ص ) و منا الصديق و منا الطيار و منا اسد اللّه و اسد رسوله و منا سبطا هذه الامة من عرفنى فقد عرفنى و من لم يعرفنى انبأته بحسبى و نسبى . مردم شام ! خداوند ما را به علم و حلم و سماحت و فصاحت و شجاعت برترى داد و دلهاى مؤمنان را از محبت ما پر ساخت و ما را به پيغمبر مختار و على بن ابى طالب و جعفر طيار و حمزه و دو فرزندان پيغمبر حسن و حسين فضيلت داد . هر كس مرا مىشناسد بشناسد و آن كه مرا نمىشناسد اكنون من او را به حسب و نسب خويش آگاه مىسازم . « أيها الناس انا بن مكة و منى ، انا بن زمزم و الصفا . . . انا بن من اوحى اليه الجليل ما اوحى ، انا بن محمد المصطفى ، انا بن على المرتضى . . . انا بن صالح المؤمنين و وارث النبيين و قامع الملحدين . . . انا بن فاطمة الزهراء انا بن سيدة النساء انا بن خديجة الكبرى . من فرزند مكه و منا هستم . من فرزند زمزم و صفا هستم . من فرزند آن كسى هستم كه خداوند به او وحى فرستاد . من فرزند محمد مصطفى هستم . من فرزند على مرتضى هستم . من فرزند صالح مؤمنين و وارث پيامبرانم . من فرزند كسى هستم كه ملحدان را ريشه كن ساخت . من فرزند دختر پيغمبر ، من زادهء بهترين زنانم ، من زادهء خديجه كبرايم . » در اينجا كه امام عليه السّلام افكار مردم را كاملا به سوى خويش و دودمانش توجه داد و حسب و نسب خويش را كه حكومت دمشق مىخواست بر مردم شام پوشيده بماند ، آشكارا روشن ساخت . دامنهء سخن را به فاجعهء خونين طف كشانده و فرمود : « انا ابن المقتول ظلما انا ابن المجزوز الرأس من القفا انا ابن العطشان حتى قضى ، انا ابن طريح كربلا ، انا ابن مسلوب العمامة و الرداء انا ابن من بكت عليه ملائكة السماء . . . انا ابن من رأسه على السنان يهدى ، انا